Na czym polega rehabilitacja z użyciem pola magnetycznego?

Fizykoterapia to dział fizjoterapii, w którym wykorzystywane jest oddziaływanie bodźców fizykalnych na organizm. Jedną z powszechnie stosowanych metod fizykoterapii jest magnetoterapia. Działanie terapeutyczne magnetoterapii oparte jest na leczniczym oddziaływaniu na tkanki impulsowego pola magnetycznego niskiej częstotliwości.

Pole magnetyczne, generowane przez profesjonalne urządzenie do magnetoterapii (magnetronik), przenika w głąb tkanek, stymulując miejsca uszkodzone lub zmienione chorobowo do regeneracji.  Terapia magnetronikiem wykorzystywana jest w leczeniu: bólu, stanów zapalnych, urazowych uszkodzeń tkanek, chorób narządu ruchu.

Parametry pola magnetycznego stosowanego w fizjoterapii

            W zabiegach fizjoterapeutycznych wykorzystywane jest impulsowe pole magnetyczne niskiej częstotliwości, o częstotliwości nie przekraczającej 60Hz. Generowane przez specjalny aparat impulsy mogą mieć kształt prostokątny, trójkątny lub sinusoidalny. Impulsy prostokątne wykorzystywane są w leczeniu schorzeń i urazów w obrębie najmniej uwodnionych tkanek, czyli kości. Trójkątny kształt impulsu przeznaczony jest do terapii chrząstek stawowych, a także więzadeł i ścięgien. Ostatnie impulsy, o kształcie sinusoidy, wykorzystuje się w leczeniu najbardziej uwodnionych tkanek – mięśni, a także tkanki nerwowej.

Wskazania i przeciwwskazania do stosowania magnetoterapii

            Brak efektów termicznych w trakcie zabiegu magnetoterapii sprawia, że terapeutyczne działanie pola magnetycznego ma liczne zastosowania oraz nie dużą liczbę przeciwwskazań. Przede wszystkim zabieg może być stosowany w ostrych stanach zapalnych i chorobowych, kiedy przeciwwskazane są zabiegi emitujące ciepło. Do głównych wskazań terapeutycznych zalicza się: urazy narządu ruchu (złamania, zwichnięcia, skręcenia), choroby zwyrodnieniowe i reumatologiczne, osteoporozę, przewlekłe stany zapalne, migrenę, niepłodność, a także nieżyty oskrzeli, astmę i zapalenie zatok. W medycynie wyróżnia się szereg innych jednostek chorobowych, przebiegających z miejscowym stanem zapalnym, w których zaleca się stosowanie pola magnetycznego. Mimo, że jest ich niewiele, nie można zapominać o przeciwwskazaniach do zabiegu pola magnetycznego, do których zalicza się: ciążę, nowotwory, elektroniczne implanty, krwawienia, choroby zakaźne, a także poważne schorzenia układu krążenia. Ogromną zaletą pola magnetycznego jest brak skutków ubocznych terapii z jego wykorzystaniem.

Przebieg terapii z wykorzystaniem pola magnetycznego niskiej częstotliwości

Sesja terapeutyczna magnetoterapii jest jedną z najprostszych do przeprowadzenia form terapii, ze względu na małą ilość ograniczeń. Pole magnetyczne przenika przez bawełnianą odzież oraz bandaże, dlatego też Pacjent może pozostać w ubraniu (pod warunkiem, że nie zawiera ono domieszki sztucznych tkanin). W obszarze terapii nie powinny znajdować się telefony komórkowe oraz karty magnetyczne. Warto także zabezpieczyć zegarki oraz aparaty słuchowe, w przypadku ich używania. Impulsy magnetyczne generowane są przez specjalne urządzenia i przekazywane na tkanki poprzez solenoid (specjalna obręcz), maty lub różnego kształtu aplikatory. W trakcie terapii Pacjent nie odczuwa praktycznie niczego, w wyjątkowych sytuacjach może pojawić się uczucie mrowienia w miejscu leczenia. Zabieg trwa zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu minut. Zaleca się przeprowadzanie zabiegów trwających minimum 30 minut, w celu uzyskania lepszych efektów terapeutycznych. Sesje terapeutyczne powinny odbywać się codziennie, najlepiej o tej samej godzinie, przez okres 10 dni lub dłużej w przypadku utrzymujących się objawów.

Podobne posty:

Oceń artykuł
[Suma: 1 Średnia: 5]